سوره دخان
ترجمهٔ صفحه ۴۹۷
و نيز بر خدا برترى مجوييد، كه من با حجتى روشن نزد شما آمدهام،
و اگر بخواهيد بر من سنگ بزنيد، من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مىبرم،
و اگر به من ايمان نمىآوريد، از من كنار گيريد.
پس پروردگارش را خواند كه: اينان مردمى مجرمند.
بندگان مرا شبهنگام روانه كن تا از پى شما بيايند.
دريا را آرام پشت سر گذار، كه آن سپاه غرقشدگانند.
بعد از خود چه باغها و چشمهسارها بر جاى گذاشتند،
و كشتزارها و خانههاى نيكو،
و نعمتى كه در آن غرق شادمانى بودند.
بدينسان بودند و ما آن نعمتها را به مردمى ديگر واگذاشتيم.
نه آسمان بر آنها گريست و نه زمين و نه به آنها مهلت داده شد.
و ما بنىاسرائيل را از آن عذاب خواركننده رهانيديم:
از فرعون برترىجوى گزافكار،
و از روى علم بر اهل جهانشان برگزيديم.
و آياتى به آنها عطا كرديم كه در آن امتحانى آشكار بود.
هر آينه اينان مىگويند:
پايان كار جز همين مرگ نخستين نيست و ما ديگربار زنده نمىشويم؛
و اگر راست مىگوييد، پدران ما را به جهان باز آوريد.
آيا اينان بهترند يا قوم تُبّع و كسانى كه پيش از آن قوم بودند؟ همه را هلاك كرديم كه مجرمان بودند.
ما اين آسمانها و زمين و آنچه را ميان آنهاست به بازيچه نيافريدهايم.
آنها را به حق آفريدهايم، ولى بيشترين نمىدانند.