سوره واقعه، حدید
ترجمهٔ صفحه ۵۳۷
هر آينه، اين قرآنى است گرامىقدر،
در كتابى مكنون.
كه جز پاكان دست بر آن نزنند.
نازل شده از جانب پروردگار جهانيان است.
آيا اين سخن را دروغ مىانگاريد؟
و نصيب خود را در دروغ انگاشتن آن قرار مىدهيد؟
پس چرا آنگاه كه جان به گلوگاه رسد،
و شما در اين هنگام مىنگريد، تكذيب نمىكنيد؟
ما از شما به او نزديكتريم ولى شما نمىبينيد.
اگر قيامت را باور نداريد،
اگر راست مىگوييد، بازش گردانيد.
اما اگر از مقربان باشد،
براى اوست آسايش و روزى و بهشت پرنعمت.
و اما اگر از اصحاب سعادت باشد:
پس تو را از اصحاب سعادت سلام است.
و اما اگر از تكذيبكنندگان گمراه باشد،
به آب جوشان مهمانش كنند،
و به دوزخش درآورند.
اين سخن سخنى راست و يقين است.
پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى.
خداوند را تسبيح مىگويند، هر چه در آسمانها و زمين است، و او پيروزمند و حكيم است.
فرمانروايى آسمانها و زمين از آن اوست. زنده مىكند و مىميراند و بر هر چيز تواناست.
اوست اوّل و آخر و ظاهر و باطن، و او به هر چيزى داناست.