سوره شعراء
ترجمهٔ صفحه ۳۷۱
و ذكر جميل مرا در دهان آيندگان انداز.
و مرا از وارثان بهشت پرنعمت قرار ده.
و پدرم را بيامرز كه از گمراهان است.
و در روز قيامت مرا رسوا مساز:
روزى كه نه مال سود مىدهد و نه فرزندان.
مگر آن كس كه با قلبى رسته از شرك به نزد خدا بيايد.
و بهشت را براى پرهيزگاران نزديك آرند.
و جهنم را در نظر كافران آشكار كنند.
به آنها گويند: چيزهايى كه سواى خداى يكتا مىپرستيديد، كجايند؟
آيا ياريتان مىكنند، يا خود يارى مىجويند؟
آنها و كافران را سرنگون در جهنم اندازند،
و همه سپاهيان ابليس را.
و در حالى كه در جهنم با يكديگر به نزاع پرداختهاند، مىگويند:
به خدا سوگند كه ما در گمراهى آشكار بوديم،
آنگاه كه شما را با پروردگار جهانيان برابر مىدانستيم.
و ما را جز مجرمان گمراه نساختند.
و اكنون ما را شفيعانى نيست.
و ما را دوست مهربانى نيست.
كاش بار ديگر به دنيا باز گرديم تا از مؤمنان گرديم.
در اين عبرتى است، و بيشترينشان ايمان نياوردند.
هر آينه پروردگار تو پيروزمند و مهربان است.
قوم نوح پيامبران را تكذيب كردند.
آنگاه كه برادرشان نوح به آنها گفت: آيا پروا نمىكنيد؟
من براى شما پيامبرى امين هستم.
از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد.
من از شما در برابر هدايت خود مزدى نمىطلبم. مزد من تنها بر عهده پروردگار جهانيان است.
پس، از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد.
گفتند: آيا به تو ايمان بياوريم و حال آنكه فرومايگان پيرو تو هستند؟