سوره صافات

كه مى‌گفت: آيا تو از آنها هستى كه تصديق مى‌كنند؟

آيا آنگاه كه مُرديم و خاك و استخوان شديم، كيفرمان مى‌دهند؟

گويد: مى‌توانيد از بالا بنگريد؟

از بالا بنگرد و او را در ميان آتش دوزخ بيند.

گويدش: به خدا سوگند، نزديك بود كه مرا به هلاكت افكنى.

و اگر موهبت پروردگارم نبود، من نيز از احضارشدگان مى‌بودم.

آيا ما را مرگى نيست،

جز آن مرگ نخستين؟ و ديگر عذابمان نمى‌كنند؟

هر آينه اين است كاميابى بزرگ.

عمل‌كنندگان بايد براى چنين پاداشى عمل كنند.

آيا خورش را اين بهتر يا درخت زقوم؟

ما آن درخت را براى ابتلاى ستمكاران پديد آورده‌ايم.

درختى است كه از اعماق جهنم مى‌رويد،

ميوه‌اش همانند سر شياطين است،

دوزخيان از آن مى‌خورند و شكم انباشته مى‌سازند،

و بر سر آن آميزه‌اى از آب سوزان مى‌نوشند.

سپس بازگشتشان به همان جهنم است.

آنها پدران خود را پيش از خود گمراه يافتند،

و بر پى ايشان شتابان مى‌روند.

و پيش از آنها بيشتر پيشينيان گمراه شدند.

و ما بيم‌دهندگانى به ميانشان فرستاديم.

پس بنگر كه سرانجام آن بيم‌يافتگان چگونه بود.

جز بندگان مخلص خدا.

نوح ما را ندا داد و ما چه نيك پاسخ‌دهنده‌اى بوديم.

او و كسانش را از اندوه بزرگ رهانيديم.