سوره حاقه، معارج
ترجمهٔ صفحه ۵۶۸
در آن روز، در آنجا هيچ دوستى نخواهد داشت.
طعامش چيزى جز چرك و خون اهل دوزخ نيست.
تنها خطاكاران از آن طعام مىخورند.
پس سوگند به آنچه مىبينيد،
و آنچه نمىبينيد،
كه اين سخن فرستادهاى بزرگوار است،
نه سخن شاعرى. چه اندك ايمان مىآوريد.
و نيز سخن كاهنى نيست. چه اندك پند مىگيريد.
از جانب پروردگار جهانيان نازل شده است.
اگر پيامبر پارهاى سخنان را به افترا بر ما مىبست،
با قدرت او را فرومىگرفتيم،
سپس رگ دلش را پاره مىكرديم،
و هيچ يك از شما را توان آن نبود كه مانع شود.
و قرآن براى پرهيزگاران پندى است.
ما مىدانيم كه از ميان شما كسانى هستند كه تكذيب مىكنند.
و قرآن كافران را مايه حسرت است.
و آن سخن حق و يقين است.
پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح بگوى.
پرسندهاى از عذابى پرسيد كه
بر كافران فرود خواهد آمد و كس آن را دفع نتواند كرد،
از جانب خدا كه صاحب آسمانها.
در روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است، فرشتگان و روح بدان جا فراروند.
پس صبر كن صبرى نيكو.
ايشان آن روز را دور مىبينند.
و ما نزديكش مىبينيم.
روزى كه آسمان چون فلز گداخته گردد،
و كوهها چون پشم،
و هيچ خويشاوندى از حال خويشاوند خود نپرسد،